Skip to content

Gesneuvelde verzetsleden

Featured Replies

Ik dacht dat het mooi zou zijn om hier eens een groep mensen in het daglicht te stellen die na de oorlog eigenlijk gemarginaliseerd zijn en uit ons oog verloren, nl het verzet.

 

In mijn verzameling doodsprentjes zitten er enkele tientallen gefusilleerde-gesneuvelde verzetsmensen, en ik zou er graag enkele uitlichten waarvan ik het verhaal wat heb kunnen reconstrueren.

 

Misschien kunnen anderen ook een bijdrage leveren.

 

Eén van de enige sites over het Belgische verzet:

http://www.praats.be/gefusila.htm

Gezocht: Foto's en Documenten m.b.t. de 18-daagse Veldtocht in België, in het bijzonder aan het kanaal Gent-Terneuzen en het Schipdonkkanaal.

  • Author

Een eerste man is Gaston Roelandts, geboren in Oostkamp. Hij was actief in de spionnagedienst Brave-Bravery, maar werd gesnapt op 5 mei 1943. Twee maand later werd hij ter dood veroordeeld door het Kriegsgericht, en overgebracht naar het executieoord Rieme, bij Ertvelde. Zijn vonnis werd voltrokken op de nationale feestdag, 21 juli 1943. Alle veroordeelden moesten hun kist zelf door de lange toegangstunnel naar het terrein dragen, alvorens er geëxecuteerd te worden. De lichamen werden overgebracht naar Hechtel, in het verre Limburg.

Gezocht: Foto's en Documenten m.b.t. de 18-daagse Veldtocht in België, in het bijzonder aan het kanaal Gent-Terneuzen en het Schipdonkkanaal.

  • Author

Een tweede persoon is André De Schoenmaecker, geboren in Zaffelare en veteraan van 1940. Hij werd in zijn geboortestreek lid van het Geheim Leger. Tijdens de bevrijding op 11 september 1944, besloot het GL om de bewoners van het kasteel Rodenhuyze te gaan aanhouden. Eén van de zonen was tijdens de oorlog lid van de Vlaamse Wacht geworden. André werd met een kameraad naar het kasteel gestuurd. Toen hij er echter aanklopte, ging een raam van de bovenverdieping open en werd er op hen geschoten. De verzetsmannen trokken zich snel terug, maar André werd in de buik getroffen. Het GL besloot de hulp in te roepen van de Canadezen, die in de buurt nog in gevecht lagen met de Duitsers. Na lang aandringen stuurden deze een Sherman tank mee, die twee schoten loste op het kasteel. De onbekende schutter besloot wijselijk zich over te geven, hij kwam met het geweer in de ene hand en een kruis in de andere hand naar buiten. Het bleek één van de zonen van het kasteel te zijn

 

Zowel met André als met de familie liep het niet goed af. De familie werd onder een grote volkswoede weggeleid en André De Schoenmaecker overleed de dag erna aan zijn verwondingen. Het kasteel werd al snel volledig leeggeplunderd en bleef ook na de oorlog leegstaan, tot het bij havenuitbreidingen werd gesloopt.

Gezocht: Foto's en Documenten m.b.t. de 18-daagse Veldtocht in België, in het bijzonder aan het kanaal Gent-Terneuzen en het Schipdonkkanaal.

Hallo Tim,

 

Gaston Roelandts is interessant!

 

Wel ik heb 17 jaar in Oostkamp gewoond en kan met zekerheid zeggen dat er een straatnaam naar hem genoemd is en er als ik me niet vergis een standbeeld voor hem gemaakt is. Waar het weer precies staat ontsnapt me momenteel maar ik zal het anders eens aan m'n grootvader vragen die ook in Oostkamp woont.

 

Mvg

Nick H

https://i.ibb.co/CnLXTBM/logo.png

  • Author

Dat klopt helemaal. Het monument zou ergens aan het kanaal bij Steenbrugge moeten staan.

Gezocht: Foto's en Documenten m.b.t. de 18-daagse Veldtocht in België, in het bijzonder aan het kanaal Gent-Terneuzen en het Schipdonkkanaal.

  • Author

Hieronder het verhaal van Georges De Baets, één van de dapperste verzetsmannen uit mijn streek, geboren in Sint-Kruis-Winkel en in zijn geboortedorp vermoord tijdens de bevrijding. Tijdens de meidagen liet hij zich al opmerken toen hij als enige het bevel van zijn commandant opvolgde om op de Duitsers te vuren, terwijl de rest van zijn regiment hun stellingen verliet. Eens terug thuis uit krijgsgevangenschap werd hij in zijn dorp hoofdman van de luchtbescherming, en in deze functie kon hij allerlei informatie over gevallen vliegtuigen aan het verzet overmaken. Toen de Gestapo hem in september 1943 thuis wou komen arresteren, was hij al ondergedoken in een brouwerij in Zelzate. Tijdens zijn ondergrondse leven bleef hij actief in het verzet, oa bij een wapendropping en bij de gevangenname van enkele Duitsers bij de bevrijding. Toen hij op 7 september 1944 een huis verliet waar hij net een Amerikaanse piloot had verstopt, werd hij tegengehouden door een Duitse patrouille. Toen hij in zijn binnenzak wou tasten om zijn papieren te tonen, merkten de Duitsers de loop van een pistool op, dat hij in die dagen steeds bij zich droeg. Ze aarzelden niet en schoten de 'partizaan' ter plekke neer. Tragisch genoeg was hij niet op slag dood en kreeg hij een genadeschot met zijn eigen pistool.

Gezocht: Foto's en Documenten m.b.t. de 18-daagse Veldtocht in België, in het bijzonder aan het kanaal Gent-Terneuzen en het Schipdonkkanaal.

hier een verslag over mijn plaatsgenoot en waarna ik mijn nickname heb genoemd

mvg johan

 

Post, Johannes , (verzetsnamen Hemke van der Zwaag en Johannes van Setten ), verzetsman (Hollandscheveld (Dr.) 4-10- 1906 - Overveen (N.H.) 16-7- 1944 ) . Hij liet zich kennen als een hardwerkende, intelligente, non-conformistische en zeer principiële persoonlijkheid, die het avontuur niet schuwde.

Hoewel geschokt door de Duitse inval op 10 mei 1940 en zeer anti-nationaal-socialistisch ingesteld raakte Post pas medio 1942 direct bij het verzet betrokken. Een door de Sicherheitspolizei gezochte onderduiker vond toen een veilig onderkomen in zijn boerderij. In de winter van dat jaar ging Post op pad om onderduikadressen voor joden te zoeken. Hij deed dat samen met zijn broer Marinus, die al eerder joden verborgen had gehouden op zijn boerderij te Kampen. Door zijn betrokkenheid bij de ARP onderhield Post nauwe contacten met de leiders van die partij en met de verzetsgroep rond het illegale blad Trouw .

De grote verzetsperiode van Post begon in de zomer van 1943, na de april-meistakingen van dat jaar. Deze waren een reactie op het voornemen van de bezetter de leden van de voormalige Nederlandse krijgsmacht als krijgsgevangenen naar Duitsland af te voeren, met de bedoeling hen in het kader van de Arbeitseinsatz in Duitsland tewerk te stellen. De plaatselijke registratiekantoren werden al spoedig doelwit van overvallen door gewapende verzetsgroepen, aangeduid als knokploegen. Naarmate het aantal onderduikers toenam, groeide de behoefte aan distributiebonnen en andere bescheiden, wat leidde tot het ontstaan van nieuwe knokploegen voor het plegen van overvallen.

De overgang van Post - die zich eerst van de schuilnaam Hemke van der Zwaag en vervolgens van die van Johannes van Setten bediende - naar het gewapend verzet begon op 23 juni 1943 met overvallen op registratiekantoren in Sleen, Zweeloo, Oosterhesselen en Nieuweroord. Zijn verzetsgroep, waartoe de in Nieuwlande ondergedoken wachtmeester-vlieger J.W. Wildschut behoorde, werkte voornamelijk voor de Trouw -groep. Toen hem de grond te heet onder de voeten werd, dook Post onder. Niettemin werd hij op 16 juli 1943 te Ugchelen op de Veluwe door de Sicherheitspolizei gearresteerd en opgesloten in het politiebureau van Apeldoorn, waar hij de volgende dag een vergeefse poging deed te ontsnappen. Op 18 juli wist een agent van de verkeerspolitie hem uit zijn cel te halen en naar buiten te brengen. Post vond een veilige toevlucht in Rijnsburg bij Leiden, waar zijn broer Henk gereformeerd predikant was. Inmiddels was zijn gehele gezin ondergedoken.

Samen met zijn broer Marinus en Wildschut voerde Post tal van acties uit. In het najaar van 1943 trok hij het land door en legde hij binnen het verzet veel contacten. Vervolgens vestigde hij zich in januari 1944 in Breda, van waaruit hij overvallen pleegde in west-Brabant en Zuid-Holland. Een van Posts opmerkelijkste wapenfeiten is de overval die hij uitvoerde op 19 februari 1944 op het politiebureau in de Archimedesstraat in Den Haag. De buit bestond uit een zestigtal pistolen, patroonhouders en scherpe munitie.

In augustus 1943 werden de verschillende knokploegen samengebracht in één organisatie: de Landelijke Knokploegen (LKP). Het was deze LKP die de Landelijke Organisatie voor hulp aan onderduikers onder meer van distributiebonnen voorzag. Hoewel Post zich vooral betrokken voelde bij de Trouw -groep, werden zijn banden met de zo hecht dat hij medio maart 1944 werd opgenomen in de top van deze organisatie, met als taak leiding te geven in de noordelijke provincies. In april 1944 reisde hij naar het noorden om de samenwerking tussen de knokploegen van Friesland, Groningen en Drenthe tot stand te brengen.

In mei/juni 1944 kreeg de LKP zware slagen te verduren door de arrestatie van enkele leiders. Voor Post was dit een van de redenen om in de laatste week van mei naar Amsterdam te gaan voor nader overleg. Begin juni arresteerde de Sicherheitspolizei een aantal leden van de knokploegen in Groningen en Drenthe, waardoor een terugkeer naar het noorden voor Post te gevaarlijk werd. Zijn aanwezigheid in het westen was trouwens meer dan noodzakelijk, omdat door de arrestaties in de leiding van de LKP een vacuüm was ontstaan. Hoewel de verdeling van taken en competenties de nodige problemen opleverde, kreeg hij in zekere zin de supervisie over de LKP in westelijk Nederland. Hij vestigde zijn hoofdkwartier in Amsterdam.

Juist in juni 1944 werd Post betrokken bij de coördinatie van het verzet in Nederland. In februari van dat jaar hadden namelijk verschillende verzetsorganisaties de 'Kern' gevormd, een overlegorgaan om te komen tot een betere technische afstemming van de verschillende verzetsactiviteiten. Tevens ging Post namens de LKP deelnemen aan de 'donderdagmiddagbesprekingen', waarin onder meer de chef-staf van de Orde Dienst (OD), jhr. P.J. Six en Gerben Wagenaar van de Raad van Verzet als representanten van het gewapende verzet overleg pleegden. Juist door dit contact ontstond bij Post waardering voor Six en de OD, wat hem door de LKP'ers niet in dank werd afgenomen.

Een zware slag voor Post was het mislukken op 23 juni 1944 van de overval op het distributiekantoor in Haarlem, waarbij Wildschut gevangen werd genomen. Onder grote druk trof Post voorbereidingen om zijn vriend uit het huis van bewaring aan de Weteringschans in Amsterdam te bevrijden. Een Nederlandse SS-bewaker, die voorgaf de zijde van het verzet te kiezen, zou zijn medewerking verlenen, maar verraadde het plan aan de Sicherheitspolizei. Toen in de nacht van 14 op 15 juli 1944 een knokploeg de gevangenis binnendrong, viel deze in een hinderlaag. Na een vuurgevecht werden zes overvallers gevangengenomen. De volgende dag werd onder meer Post, die volgens plan zelf niet aan de overval had deelgenomen, gearresteerd en op 16 juli, tezamen met twaalf anderen, gefusilleerd in de duinen bij Overveen. Na de bevrijding is het stoffelijk overschot van Post herbegraven op de Erebegraafplaats Overveen te Bloemendaal

und der Mensch heißt Mensch,weil er irrt und weil er kämpft,

und weil er hofft und liebt,weil er mitfühlt und vergibt,

und weil er lacht und weil er lebt.

  • 2 months later...

Dit gedenkbeeldje is niet meer in zo'n goede staat, ik vond het ooit in een oude loods tussen een hoop rommel. Het betreft een Belgisch soldaat die tijdens de laatste stuiptrekkingen van het Duitse leger, samen met andere verzetslieden de 'moffen' een lesje zou leren, Paul Derobertmasure. Helaas draaide dit compleet anders uit dan verwacht..

 

 

Het gevecht van Wodecq gaat met een dramatische samenloop van omstandigheden gepaard. Op 5 september komt Kampfgruppe Heidrich onze gebieden binnen, zij trekken terug via Quevaucamps, Aubechies, Blicque, Ligne, Mainvault, Oeudeghien, Hamaide en vervolgens langs de oude Romeinse rijweg van Bavay-Gent. De Duitse soldaten houden een rustpauze in het vredige dorpje Wodecq.

Dus dit leger zal nog kennismaken met de verzetsstrijders, alhoewel sommigen van hen nog nooit een wapen hebben vastgehouden. En dat allemaal omdat er nieuws geariveerd is in Ellezelles, "Tien, vijftien, een handvol, een honderdtal Duitsers langs de Chaussée Brunehaut...en die niet van plan zijn om zich over te geven."

Samenkomend in het centrum van Ellezelles, rond 8, 9 uur, vertrekken verschillende groepen verzetsstrijders en oud-soldaten naar Fourquepire en de boerderij van Gaspard. Verschillenden lopen in een outfit van de maquisard. Sommigen in hun uniform van 1940, simpelweg een armband rond de arm als herkenning.

Aan de boerderij Gaspard nemen zij de weg van Caraco. Daar groeperen ze zich in 2 ploegen, de ene groep met tweede luitenant Masure, de anderen met tweede luitenant Vlieghe. Beiden beslissen ze zich naar de boerderij van Vincent Miclotte te begeven. In het heetst van de strijd, negeren ze alle bevelen.

Aan de kapel van Cailloux, aan Trieu à Staques, komen Vlieghe en Cambier aan de boerderij aan. Masure, meer naar het zuiden, neemt de richting van de boerderij van Valère Miclotte. Hun liefde voor het vaderland en de haat jegens de nazi's doen hun mars versnellen naar de vijand. De vijand, die twee mitrailleurs had gecamoufleerd op de zolder van de boerderij van Miclotte, verrast de groep verzetsstrijders en maait hen neer. Zes inwoners van Ellezelle, vijf van Ronse, 2 van Lesse, 2 van Hamaide, een van Dergneau en een Poolse maquis vallen onder de kogels.

Zes mannen, zonder munitie, worden gevangen genomen. Het zijn tweede luitenant Masure, de soldaten Paul Derobertmasure, Edgard en weerstandsleden Jules Haustrate, Arthur Sadaune en Jean Van Zele. De Duitse majoor laat deze mannen terechtstellen tegen de muur van de boerderij. Allen worden ze gefusilleerd, enkel Jules Haustrate overleeft deze slachtpartij. Hij krijgt een kogel in de schouder maar wordt niet dodelijk getroffen. Hij simuleert 3 uur lang zijn dood en zal de enige overlevende blijken van deze moordpartij die door een Duitse officier wordt bepaald, welke op dat moment onwetende was van de net ondertekende wapenstilstand.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

Account

Navigation

Search

Search

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.